Dywany plemienne tkane przez lud Afshar, turkijską ludność Iranu o półkoczowniczej przeszłości, której ośrodki tkackie leżą m.in. w okolicach Kermanu. W rejonie Bijaru tkacze Afshar wykonują dużą część dywanów Bijar w stylu warsztatowym, dlatego nazwa Afshar może się pojawiać także na wyrobach z Bijaru. Dywany Afshar mają zwykle rozmiary od małych do średnich i wzory geometryczne lub stylizowane kwiatowe.
Dywany z miasta Bidjar w prowincji Kurdystan w północno-zachodnim Iranie oraz z okolicznych wsi, tkane przez plemiona kurdyjskie, a w warsztatach przez tkaczy Afshar; nazwa obejmuje zarówno prace drobne, jak i grube. Zwane potocznie „żelaznymi dywanami” Iranu, należą do najcięższych w stosunku do rozmiaru: mają gęste runo dzięki podwójnemu wątkowi, węzłom symetrycznym (tureckim) i mocno zbijanym rzędom, często przy wełnie utrzymywanej w stanie mokrym. Wzory sięgają od kwiatowych, herati i medalionowych po geometryczne, w intensywnych, klejnotowych odcieniach rdzy, czerwieni, beżu i granatu. Większość to niewielkie dywany lub chodniki, a frędzle są zwykle plecione.
Dywany tkane przez plemiona i mieszkańców wsi kurdyjskich w Iranie. Na zachodzie dywany Bijar pochodzą z prowincji Kurdystan i są gęste oraz dwuwątkowe, a dywany Senneh — z kurdyjskich wsi tkackich wokół Sanandadżu. Na północnym wschodzie, na północ od miasta Mashhad, dywany Quchan tkają plemiona kurdyjskie, które Safawidowie osiedlili w XVI wieku, by strzegły granicy; ich wzory nawiązują do anatolijskich stron rodzinnych. Tkacze kurdyjscy słyną z tego, że potrafią zestawiać mocne barwy bez dysonansu, a kurdyjskie dywany plemienne z szerszej okolicy Hamadanu są zwykle jednowątkowe.
Konstrukcja, w której między kolejnymi rzędami węzłów przez osnowę przeprowadza się dwie nitki wątku zamiast jednej. Podwójny wątek przykrywa podstawę, dlatego na spodzie drobno i ściśle tkanego dywanu widać tylko węzły i wątek, bez białych punktów osnowy, które zdradzają dywan z pojedynczym wątkiem, a sam dywan jest grubszy, gęstszy i cięższy. Typowymi dywanami dwuwątkowymi są Bijar i Heriz, podobnie jak w ogóle drobno tkane dywany perskie.
Etap ręcznego wiązania dywanu, w którym tkacz po ukończeniu każdego rzędu węzłów i wątku dobija ten rząd do rzędów poniżej narzędziem do ubijania, by ciasno upakować runo. Im mocniej dywan jest ubijany, tym gęstszy i trwalszy wychodzi: tkacze Bakhtiari i Bijar słyną ze szczególnie mocnego ubijania, a tkacze z Bijaru często utrzymują wełnę wilgotną, aby wątek i węzły dało się dobijać z jeszcze większą siłą.
Dywany plemienne tkane przez koczowniczych tkaczy w regionie Zanjan na zachodzie Iranu, w pobliżu ośrodków tkackich Bijar i Hamadan. Niewielkie, przenośne krosna ograniczają większość dywanów do około 1,2 × 1,8 m (4 × 6 stóp) lub mniej. Podstawa jest zwykle bawełniana, a runo z wełny własnych owiec tkaczy ma wzory geometryczne lub herati, z beżem, głęboką czerwienią i błękitem jako barwami głównymi. Dywany pod wpływem Bijaru mają wytrzymałe runo niemal tak grube jak w prawdziwym Bijarze, dlatego uchodzą za jego alternatywę; dywany pod wpływem Hamadanu podążają za wzorami i barwami Hamadanu, z runem nieco cieńszym niż w dywanach Hamadan.
Znaleziono 6 wyników dla „Bijar”
📎 Link do udostępnienia: https://yourcarpet.com/pl/resources-and-guides/carpet-dictionary?search=Bijar