Dywany wykonywane ręcznie w Anatolii (dzisiejszej Turcji), rozpoznawalne dzięki geometrycznym wzorom, żywym barwom i symbolice kulturowej. Często zdobią je stylizowane motywy oznaczające płodność, ochronę i pomyślność; techniki ich wykonania sięgają tysięcy lat wstecz, a wiąże się je zwykle węzłem symetrycznym (tureckim). Wzory anatolijskie wędrowały także dalej: plemiona kurdyjskie o anatolijskich korzeniach przeniosły je do Iranu, gdzie wciąż pobrzmiewają w dywanach Quchan, a klasyczne tureckie wzory Oushak, obok perskich, stały się wzorcem dla przeważnie kwiatowych dywanów z pakistańskich warsztatów.
Dywany tkane przez plemiona i mieszkańców wsi kurdyjskich w Iranie. Na zachodzie dywany Bijar pochodzą z prowincji Kurdystan i są gęste oraz dwuwątkowe, a dywany Senneh — z kurdyjskich wsi tkackich wokół Sanandadżu. Na północnym wschodzie, na północ od miasta Mashhad, dywany Quchan tkają plemiona kurdyjskie, które Safawidowie osiedlili w XVI wieku, by strzegły granicy; ich wzory nawiązują do anatolijskich stron rodzinnych. Tkacze kurdyjscy słyną z tego, że potrafią zestawiać mocne barwy bez dysonansu, a kurdyjskie dywany plemienne z szerszej okolicy Hamadanu są zwykle jednowątkowe.
Włókno zwierzęce, którego tkacze plemienni używają czasem do wykonania podstawy dywanu zamiast wełny, jak w dywanach Gabbeh i Quchan, podczas gdy samo runo pozostaje wełniane. Razem z moherem, wielbłądzią sierścią i sierścią krowią należy do rzadziej spotykanych materiałów dywanowych, występujących głównie w tkactwie plemiennym; trafia się też w niektórych kilimach o splocie płaskim.
Dywany plemienne tkane przez kurdyjskich tkaczy w okolicach Quchan, na północ od miasta Mashhad w północno-wschodnim Iranie, w regionie przygranicznym, gdzie władcy Safawidów osiedlili plemiona kurdyjskie, by pomagały strzec granicy. Podstawa z wełny lub z sierści koziej niesie wełniane runo o gęstości około 186 000 węzłów na metr kwadratowy (około 120 na cal kwadratowy), wysokiej jak na wyroby plemienne. Geometryczne wzory z medalionem lub allover na polach w mocnej czerwieni, błękicie lub kolorze kości słoniowej przypominają dywany kaukaskie, a przede wszystkim anatolijskie, ponieważ przodkowie tkaczy pochodzili z Anatolii. Niewielkie krosna ograniczają rozmiary do małych i średnich, rzadko powyżej 1,8 m (6 stóp) szerokości i 4 m (13 stóp) długości.
Układ, w którym zamiast jednego medalionu centralnego wzdłuż pola biegną dwa lub więcej medalionów, co pasuje do długich chodników, gdzie pojedynczy medalion wyglądałby na zagubiony. Zarys medalionu zwykle pozostaje ten sam, natomiast jego wzór wewnętrzny i barwa tła zmieniają się od medalionu do medalionu. Chodniki Karaja zestawiają na przemian dwa odmienne medaliony, a na szerszych dywanach Karaja kolumny medalionów przypominają geometryczny wzór allover. Wzór jest typowy dla dywanów geometrycznych, takich jak Karaja, Heriz, Abadeh, Quchan, Shiraz i starsze Mehraban, a pojawia się też w kwiatowych dywanach z otwartym polem.
Znaleziono 5 wyników dla „Quchan”
📎 Link do udostępnienia: https://yourcarpet.com/pl/resources-and-guides/carpet-dictionary?search=Quchan