Dywan z runem w całości jedwabnym, tkany na podstawie bawełnianej lub jedwabnej; gdy jedwabne jest zarówno runo, jak i podstawa, w dywanie nie ma wełny. Jedwab pozwala na najwyższą gęstość węzłów spośród wszystkich dywanów perskich — od około 600 do 1000 węzłów na cal kwadratowy (mniej więcej 9300–15 500 na 10 × 10 cm) — i nadaje świetlisty połysk, zmieniający się wraz z padającym światłem. Około 90% dywanów Qom ma jedwabną zarówno podstawę, jak i runo, podobnie jak niektóre dywany Isfahan. To najdroższe dywany perskie; są delikatne, a plamy trudno z nich usunąć, dlatego nadają się do ekspozycji, do reprezentacyjnych pomieszczeń lub do powieszenia na ścianie.
Dywan, w którym runo łączy jedwab i wełnę: zwykle przeważa wełna, a jedwabną przędzę wiąże się w wybranych detalach, takich jak motywy kwiatowe, by dodać blasku i wyostrzyć wzór. Jedwab pozwala wiązać drobniej, dlatego gęstość węzłów wynosi mniej więcej od 400 do 700 węzłów na cal kwadratowy (około 6200–10 850 na 10 × 10 cm) na podstawie bawełnianej oraz od 500 do 1000 (około 7750–15 500) na podstawie jedwabnej. Wełna sprawia, że runo pozostaje grube i trwałe, a cena niższa niż w dywanach z czystego jedwabiu. Takie dywany powstają w Tabriz, Nain, Mashhad, Bidjar, Isfahan i Qom, a runo zwykle przycina się krótko, by uwydatnić detal.
Perskie dywany miejskie z Isfahanu w środkowym Iranie, należące do najdrobniej wiązanych na świecie: zwykle 500–700 KPSI (węzłów na cal kwadratowy, czyli mniej więcej 7750–10 850 węzłów na 10 × 10 cm), ustępujące pod tym względem jedynie dywanom z Qom. Większość tka się z drobnej wełny kork; niektóre mają runo z jedwabiu i wełny na jedwabnej lub bawełnianej podstawie, a kilka jest z czystego jedwabiu. Wzory czerpią z natury i z architektury miasta — od układów z medalionem i narożnikami oraz kwiatowych układów allover po sceny myśliwskie, drzewa życia, nisze modlitewne i obrazowe ogrody — zwykle w miękkich pastelach z indygo i jaskrawą czerwienią na tle w kolorze kości słoniowej. Większość dywanów jest sygnowana.
Podstawa dywanu, w której nitki osnowy i wątku są jedwabne zamiast zwykłej bawełny czy wełny. Jedwab jest drobniejszy i cieńszy, więc na tej samej powierzchni mieści się znacznie więcej węzłów; dywany na jedwabnej podstawie mają zwykle około 78–155 węzłów na centymetr kwadratowy (mniej więcej 500–1000 KPSI, czyli węzłów na cal kwadratowy). Spotyka się je głównie w wytwornych, tradycyjnych dywanach miejskich, najczęściej w dywanach Qom i Isfahan, a także w wybranych warsztatach w Tabriz oraz w wyjątkowej grupie dywanów turkmeńskich Yomut. Runo osadzone na takiej podstawie może być wełniane, jedwabno-wełniane albo z czystego jedwabiu.
Dywany perskie z miasta Ghom (Qom), stosunkowo młodego ośrodka tkackiego, którego dywany należą do najgęściej wiązanych wśród wszystkich typów perskich. Większość to czysty jedwab na jedwabnej podstawie, o gęstości mniej więcej 600–1000 węzłów na cal kwadratowy (KPSI); dywany z runem z wełny kork lub wełniano-jedwabnym mają około 300–700 KPSI. Wzory to medaliony kwiatowe, sceny myśliwskie i wzory obrazkowe, głównie w łagodnych tonach pastelowych, kości słoniowej, złota i zieleni, na jasnym lub ciemnym tle, a nowsze dywany zwykle noszą sygnaturę warsztatu. Miejscowa woda ma podobno zmiękczać i rozjaśniać jedwab, dlatego dywany jedwabne z całego Iranu wysyła się tam do prania.
Nazwa tkacza lub warsztatu wpleciona w dywan, albo w niewielkiej ramce (kartuszu), albo wprost w pasach bordiury. Pełni funkcję znaku wytwórcy, który wiąże dywan ze standardami danego warsztatu, a sygnowane dywany ze słynnych warsztatów są poszukiwane przez kolekcjonerów. Nie każdy dywan warsztatowy jest sygnowany, a warsztat może zaprzestać używania swojej sygnatury. Dywany Isfahan i nowsze dywany Qom zwykle ją mają, natomiast dywany Nain oraz turkmeńskie dywany Yomut na jedwabnej podstawie rzadko.
Układ figuralny, w którym pole wypełniają zwierzęta w pościgu lub ucieczce, takie jak lampart, jeleń, lis, królik i ptaki. Niektóre egzemplarze mieszczą grubo ponad sto różnych zwierząt, a nieliczne mają w bordiurze drugą scenę zamiast zwykłych kwiatów, na przykład czaple, żurawie albo jelenie odpoczywające pod kwitnącymi drzewami. Wzór tkany jest w dywanach Isfahan, Qom, Kerman i Tabriz. Perskie określenie shikargah (także shekargah) znaczy „teren łowiecki”.
Układ, w którym pole dzieli się na siatkę obramowanych, w większości kwadratowych kwater, z których każda kryje własny, wyobrażony ogród z kwiatami, roślinami, drzewami i ptakami, zwykle na jednolitym tle własnego koloru. Tkacze traktują każdą kwaterę jak okno na raj i znak nadziei na jasną przyszłość. Najlepiej znany z dywanów Bakhtiari, tkany jest także w dywanach Tabriz, Sarouk, Kashmar, Kerman i Qom. Perska nazwa kheshti pochodzi od słowa khesht („cegła”), od kwadratowych ramek.
Znaleziono 8 wyników dla „Qom”
📎 Link do udostępnienia: https://yourcarpet.com/pl/resources-and-guides/carpet-dictionary?search=Qom