Duży motyw pośrodku pola dywanu, wokół którego układa się reszta kompozycji; duży medalion centralny został podobno wprowadzony w epoce Safawidów (XVI–XVII wiek). Medaliony kwiatowe, typowe dla dywanów miejskich, takich jak Tabriz, Kashan i Sarouk, odczytuje się często jako kwiat lotosu, a sam motyw interpretowano też jako odzwierciedlenie wnętrza kopuły meczetu; medaliony geometryczne, zwykle sześciokątne lub rombowe, wyróżniają dywany wiejskie i plemienne, takie jak Heriz i Zanjan. Medalion może występować samodzielnie, łączyć się z czterema narożnikami, być otoczony mniejszymi medalionami powyżej i poniżej albo powtarzać się wzdłuż chodnika. Dywany bez motywu centralnego określa się jako allover. W dobrze wykonanym dywanie medalion leży pośrodku, a narożniki są swoimi wzajemnymi odbiciami lustrzanymi na tyle wiernie, na ile pozwala praca ręczna.
Układ, w którym pośrodku pola znajduje się jeden duży, kanciasty medalion, z odrębnymi motywami w narożnikach pola i znacznie lżejszym wzorem na pozostałym tle, dzięki czemu medalion jest wyraźnym punktem centralnym. Powyżej i poniżej medalionu głównego często umieszcza się mniejsze medaliony geometryczne. Jest typowy dla dywanów wiejskich i plemiennych, takich jak Heriz, Abadeh, Zanjan, Karaja i Qashqai, i stanowi kanciasty odpowiednik kwiatowego medalionu centralnego.
Najwyższa z czterech klas wysokości runa w schemacie jednego ze sprzedawców, od około 12,7 do 15,9 mm (1/2–5/8 cala), mierzona od spodu dywanu do czubków runa. Daje pod stopami wrażenie miękkości, amortyzacji i przytulności, a zwykle towarzyszą mu większe, śmielsze wzory, gdyż dywany o mniejszej gęstości węzłów nie wymagają krótkiego przycinania, by rysunek był ostry. Razem z runem średnim poleca się je do ruchliwych salonów, korytarzy, wejść i pod ciężkie meble, wymaga jednak większego prześwitu pod drzwiami i dłużej schnie w wilgotnych pomieszczeniach. Zwykle mają je dywany Heriz, Mashhad, Sarouk, Bijar, Zanjan i Gabbeh.
Styl rysunku dywanowego zbudowany z kształtów kanciastych, takich jak sześciokąty, romby i kwadraty, obrysowanych liniami prostymi, w przeciwieństwie do płynnych krzywizn wzorów kwiatowych. Wywodzi się z niektórych najstarszych dywanów perskich, sprzed pojawienia się wzorów kwiatowych, i jest typowy dla dywanów wiejskich i plemiennych (Heriz, Hamadan, Zanjan, Abadeh, Karaja, Qashqai, Kazak, dywany turkmeńskie), choć tkają go także warsztaty miejskie, takie jak te w Tabriz. Wiele kształtów ma znaczenie symboliczne. Występuje jako wzór allover, pojedynczy medalion centralny lub medaliony powtarzane, a dywany geometryczne słyną z mocnych bordiur. Ponieważ kształty nie wymagają drobnego detalu, wystarcza niska do średniej gęstość węzłów, jak w dywanach Heriz i Karaja, a Heriz nadal słynie z trwałości.
Klasyczny wzór perski oparty na rombie powtarzanym na całym polu, z małym kwiatem lub liśćmi wewnątrz każdego rombu i wygiętymi liśćmi po jego bokach; liście odczytuje się jako stylizowane ryby, które podobno krążą wokół lotosu. Nazwa pochodzi od Heratu, miasta w Afganistanie, w którym wzór ma podobno swoje źródło; nazywa się go też wzorem rybim, a mahi oznacza po persku „rybę”. Należy do trzech głównych rodzin wzorów; tkany jest jako wzór allover albo wokół medalionu centralnego, z rombami wewnątrz i na zewnątrz niego, a czasem występuje jako wąska bordiura. Często spotyka się go w dywanach Tabriz, Sarouk, Mashhad, Moud, Bijar, Hamadan, Abadeh, Zanjan, Kerman i Kashan.
Wzór geometryczny zbudowany wokół figur sześciokątnych, najlepiej znany jako znak rozpoznawczy dywanów Abadeh, w których duży sześciokąt rozpościera się na polu, często z mniejszymi sześciokątami ku medalionowi centralnemu w kształcie rozety. Tkacze z Abadeh opracowali go, aby wyróżnić swoje dywany spośród innych dywanów tego regionu. Sześciokątne lub rombowe medaliony są też typowe dla dywanów Hamadan i Malayer, a starsze dywany Zanjan otaczają medalion centralny sześciokątnym medalionem w roli ramy.
Dywany plemienne tkane przez koczowniczych tkaczy w regionie Zanjan na zachodzie Iranu, w pobliżu ośrodków tkackich Bijar i Hamadan. Niewielkie, przenośne krosna, rozstawiane na zimowych równinach, ograniczają większość dywanów do około 1,2 × 1,8 m (4 × 6 stóp) lub mniej. Podstawa jest zwykle bawełniana, a runo z wełny własnych owiec tkaczy tworzy wzory geometryczne lub herati, z beżem, głęboką czerwienią i błękitem jako barwami głównymi; starsze dywany często mają medalion centralny obramowany drugim, sześciokątnym medalionem. Dywany pod wpływem Bijaru mają wytrzymałe runo niemal tak grube jak w prawdziwym Bijarze, dlatego uchodzą za jego alternatywę; dywany pod wpływem Hamadanu nawiązują do wzorów i barw Hamadanu, z runem nieco cieńszym niż w dywanach Hamadan.
Znaleziono 7 wyników dla „Zanjan”
📎 Link do udostępnienia: https://yourcarpet.com/pl/resources-and-guides/carpet-dictionary?search=Zanjan