Długi, wąski dywan do korytarzy, przedpokojów, schodów i kuchni, układany też po dwa lub trzy egzemplarze obok łóżka. Standardowe chodniki mają około 60–90 cm (2–3 stopy) szerokości, szersze 90–120 cm (3–4 stopy), a długość od około 1,8 m (6 stóp) do mniej więcej 12 m (40 stóp); najdłuższymi słyną Hamadan i Karaja. Chodniki Heriz, Azerbaijan i Hamadan są zwykle szerokie, natomiast szerokie chodniki Tabriz, Sarouk i Karaja to w większości egzemplarze starsze. W korytarzu warto zostawić na każdym końcu około 30–45 cm (12–18 cali) wolnej podłogi. Ponieważ pojedynczy medalion ginie na tak długim polu, geometryczne chodniki wiejskie często powtarzają medalion, zmieniając między powtórzeniami jego wewnętrzny wzór lub kolor; Karaja zestawia naprzemiennie dwa odmienne medaliony.
Dywan tkany przez osiadłych mieszkańców wsi, plasujący się między dywanami koczowniczych plemion a dywanami warsztatów miejskich. Tkacze wiejscy mają lepsze narzędzia, materiały i barwniki niż koczownicy, ale pracują w luźniejszym, częściowo zorganizowanym układzie niż warsztaty miejskie, często z pamięci, a nie według narysowanego projektu, a niektórzy sprzedają swoje wyroby na bazarze większego pobliskiego miasta, jak tkacze z Abadeh w Shiraz. Wzory są przeważnie geometryczne (medalion, allover, boteh lub herati), z mniejszą liczbą kwiatów niż w dywanach miejskich; gęstość węzłów jest zwykle wyższa niż w dywanach plemiennych, ale niższa niż w miejskich, a zróżnicowane rozmiary krosien dają szeroki wachlarz rozmiarów, od małych dywaników i chodników po duże dywany. Najbardziej znanym przykładem jest Heriz, obok dywanów azerbejdżańskich, Abadeh, Karaja, Mehraban i Senneh; w niektórych klasyfikacjach za wiejskie uchodzą też dywany Shiraz i Bakhtiari.
Dywany wiejskie z grupy wsi w regionie Azerbejdżan w Iranie, na zachodnim skraju obszaru tkackiego Heriz, nazwane od wsi Karaja położonej w ich centrum. Wełniane runo na bawełnianej podstawie (bardzo stare egzemplarze mogą mieć podstawę wełnianą), węzeł turecki i pojedynczy wątek, dlatego runo jest cieńsze i miększe niż w zwykle dwuwątkowych dywanach Heriz, a gęstość węzłów jest niska do średniej. Dwa wyraziste, geometryczne medaliony o hakowatych krawędziach zazwyczaj występują na przemian wzdłuż chodnika, często na innym kolorze tła przy każdym powtórzeniu, a na szerokich dywanach powtarzające się medaliony układają się w geometryczny wzór allover, w pomarańczowoczerwonych odcieniach, błękitach, kremach i brązach. Miękkie, cienkie runo i znaczna długość, niekiedy ponad 6 m (20 stóp), sprawiają, że dywany te są popularne jako chodniki korytarzowe i schodowe.
Układ, w którym pośrodku pola znajduje się jeden duży, kanciasty medalion, z odrębnymi motywami w narożnikach pola i znacznie lżejszym wzorem na pozostałym tle, dzięki czemu medalion jest wyraźnym punktem centralnym. Powyżej i poniżej medalionu głównego często umieszcza się mniejsze medaliony geometryczne. Jest typowy dla dywanów wiejskich i plemiennych, takich jak Heriz, Abadeh, Zanjan, Karaja i Qashqai, i stanowi kanciasty odpowiednik kwiatowego medalionu centralnego.
Medalion, którego kontur obrzeżają haczykowate występy sterczące z jego krawędzi, uważany za charakterystyczną cechę dywanów Karaja. Wyraziste, geometryczne medaliony Karaja, występujące na przemian wzdłuż chodnika albo powtarzane kolumnami na szerszym dywanie, mają zwykle takie haczyki, a tło wokół nich wypełnia wiele drobnych kształtów geometrycznych.
Konstrukcja, w której tkacz przeprowadza między kolejnymi rzędami węzłów tylko jedną nitkę wątku. Ponieważ osnowa nie jest w pełni zakryta, na spodzie dywanu widać zygzak drobnych białych punktów podstawy, co ułatwia rozpoznanie tej konstrukcji, a runo bywa cieńsze i niższe niż przy tkaniu z podwójnym wątkiem. Pojedynczy wątek to standard w całej okolicy Hamadan: od dywanów Hamadan, Karaja i Mehraban po Senneh i wiele plemiennych dywanów kurdyjskich, a także w odmianie dywanów Malayer, na którą wpłynęły dywany Hamadan.
Podstawa dywanu, w której nitki osnowy i wątku są wełniane zamiast bawełnianych. Jest typowa dla dywanów plemiennych, takich jak dywany beludżyckie, turkmeńskie czy Gabbeh (w Gabbeh i Quchan czasem zamiast wełny użyto koziej sierści), zdarza się w niektórych dywanach Qashqai, Shiraz, małych dywanach Bakhtiari i dywanach z irańskiego Azerbejdżanu, a w starszych dywanach wiejskich i plemiennych jest częsta, także w niektórych dywanach Hamadan i bardzo dawnych dywanach Karaja. Znawcy traktują ją jako wskazówkę co do wieku, ponieważ dywany wykonane mniej więcej po latach 30. XX wieku mają zwykle podstawę bawełnianą, odkąd powszechnie dostępna stała się bawełna przędziona maszynowo. Miękka, mniej sztywna struktura wełny nadaje wzorowi płynny, ciepły charakter, a frędzle bywają plecione lub w różnych kolorach. Wadą jest to, że wełna kurczy się i rozciąga pod wpływem wilgoci, przez co takie dywany mają zwykle mniej regularny kształt niż dywany na podstawie bawełnianej.
Styl rysunku dywanowego zbudowany z kształtów kanciastych, takich jak sześciokąty, romby i kwadraty, obrysowanych liniami prostymi, w przeciwieństwie do płynnych krzywizn wzorów kwiatowych. Wywodzi się z niektórych najstarszych dywanów perskich, sprzed pojawienia się wzorów kwiatowych, i jest typowy dla dywanów wiejskich i plemiennych (Heriz, Hamadan, Zanjan, Abadeh, Karaja, Qashqai, Kazak, dywany turkmeńskie), choć tkają go także warsztaty miejskie, takie jak te w Tabriz. Wiele kształtów ma znaczenie symboliczne. Występuje jako wzór allover, pojedynczy medalion centralny lub medaliony powtarzane, a dywany geometryczne słyną z mocnych bordiur. Ponieważ kształty nie wymagają drobnego detalu, wystarcza niska do średniej gęstość węzłów, jak w dywanach Heriz i Karaja, a Heriz nadal słynie z trwałości.
Układ, w którym zamiast jednego medalionu centralnego wzdłuż pola biegną dwa lub więcej medalionów, co pasuje do długich chodników, gdzie pojedynczy medalion wyglądałby na zagubiony. Zarys medalionu zwykle pozostaje ten sam, natomiast jego wzór wewnętrzny i barwa tła zmieniają się od medalionu do medalionu. Chodniki Karaja zestawiają na przemian dwa odmienne medaliony, a na szerszych dywanach Karaja kolumny medalionów przypominają geometryczny wzór allover. Wzór jest typowy dla dywanów geometrycznych, takich jak Karaja, Heriz, Abadeh, Quchan, Shiraz i starsze Mehraban, a pojawia się też w kwiatowych dywanach z otwartym polem.
Znaleziono 9 wyników dla „Karaja”
📎 Link do udostępnienia: https://yourcarpet.com/pl/resources-and-guides/carpet-dictionary?search=Karaja