Wzór bordiury z powtarzających się, mocno stylizowanych form, które odczytuje się jako żółwie lub kraby i które nadają obramowaniu równy rytm. Uważa się go za wizytówkę tkactwa Heriz, a opisuje się go też jako klasyczną bordiurę Bakhtiari, gdzie występuje w parze z rozetami.
Dywany tkane na Kaukazie, górzystym regionie między Morzem Czarnym a Kaspijskim, którego południowa część leży w dzisiejszej Armenii, Gruzji i Azerbejdżanie; dywany Kazak zaczęto tam tkać w XIX wieku. Określenia tego używa się dla geometrycznego, plemiennego z wyglądu tkactwa regionu, najlepiej znanego z dywanów Kazak z dużymi medalionami, rozetami i symbolami plemiennymi, a często opisuje ono także wzory, do których nawiązują tkacze z innych okolic, jak w niektórych dywanach Quchan, Mehraban i Bijar. Dzisiejsze dywany Kazak z Pakistanu odtwarzają tę tradycję.
Okrągły ornament przypominający kwiat, w którym płatki rozchodzą się równomiernie od środka, jak kwiat widziany z góry. Mniej więcej od XVI wieku, gdy wzornictwo kwiatowe zaczęło przenikać do dywanów perskich, tkacze zaczęli umieszczać rozetę pośrodku pola, z czego powstał medalion centralny kwiatowych dywanów miejskich, jak w okrągłym medalionie rozetowym z wijącymi się zwojami linii na okrągłym dywanie Tabriz we wzorze Shah Abbasi. Na dywanach Abadeh mała rozeta wykonana w granacie, czerwieni lub kremie oznacza środek medalionu, co jest jednym ze sposobów rozpoznania tego typu. Rozety powtarzają się też wzdłuż bordiur, jak w dywanach Tabriz i Bakhtiari, oraz wśród wici i palmet dywanów Sultanabad.