Dawne dywany perskie z równiny Ferahan (także Farahan lub Feraghan) w środkowym Iranie, znane z wzorów herati pokrywających całe pole i stonowanych palet barwnych. Te dziewiętnastowieczne dywany mają zwykle romboidalną kratę z drobnych motywów kwiatowych, często w granacie, ceglastej czerwieni i kości słoniowej, i są cenione za drobny splot oraz wyważone, powściągliwe kompozycje. We współczesnym handlu nazwa ta bywa też stosowana do nowo wykonanych dywanów z pakistańskich warsztatów typu Peshawar (Chobi), tkanych z wełny ręcznie przędzionej i barwników roślinnych, w stonowanych kolorach i przeważnie perskich wzorach allover, a czasem także do dywanów Sarouk z tego samego regionu; takie dywany nie są dawnymi dywanami Ferahan.
Dywan w klasycznym stylu Ushak (Uşak), tureckiego ośrodka tkackiego o długiej tradycji klasycznych wzorów. Dywany sprzedawane dziś pod tą nazwą są zwykle ręcznie wiązane w Pakistanie, w warsztatach założonych w latach 70., według relacji handlowców, przez właścicieli, którzy opuścili Iran po embargu. Odtwarzają wzory tureckie i dawne perskie, głównie miękkie kwiatowe układy allover lub z medalionem z niewielką ilością rysunku geometrycznego, z wełny z Ghazni i z Nowej Zelandii na bawełnianej podstawie. Barwniki roślinne, pranie postarzające, kilka odcieni jednego koloru oraz krótkie, niskie runo nadają im stonowany, zestarzały wygląd, a projektanci dobierają palety zgodnie z trendami kolorystycznymi. Zależnie od wzoru i gęstości węzłów ta sama rodzina dywanów bywa też sprzedawana jako Peshawar, Chobi, Ziegler lub Ferahan.
Dywany ręcznie wiązane z Pakistanu, wytwarzane w mieście Peshawar na północy kraju i zwane też Chobi. Kopiują dawne wzory perskie i tureckie, przeważnie kwiatowe wzory allover lub powtarzalne (medaliony zdarzają się rzadko, ponieważ układy allover pasują do większej liczby wnętrz), z użyciem ręcznie przędzonej wełny i barwników roślinnych. Dywany tka się w ciemniejszych tonach, następnie pierze z użyciem kamieni i wystawia na silne słońce, a runo przycina krótko, by wzór był widoczny, co nowemu dywanowi nadaje postarzone, antyczne wykończenie. Barwy są miękkie, stonowane i często oparte na beżu, z celowym zróżnicowaniem jasnych i ciemnych tonów, które naśladuje dywany postarzone przez czas; dywany sprawiają wrażenie cienkich, a mimo to dobrze znoszą użytkowanie. Ten sam wygląd bywa też sprzedawany jako Oushak, Ziegler lub Ferahan.
Rodzaj dywanu perskiego wytwarzanego po raz pierwszy pod koniec XIX wieku na rynek europejski przez firmę Ziegler & Co., z powiększonymi, zmodyfikowanymi tradycyjnymi wzorami perskimi w łagodniejszych, stonowanych barwach, odpowiadających gustom zachodnim. Wzór Ziegler Mahal wyznacza określony okres produkcji, jednak dawne wzory Ziegler odtwarza się do dziś, więc samym wzorem nie da się datować dywanu. Nazwa ta jest też jedną z kilku nazw handlowych — obok Oushak, Peshawar, Chobi i Ferahan — używanych dla dywanów warsztatowych wytwarzanych w Pakistanie mniej więcej od lat 70. XX wieku w tradycyjnych wzorach perskich i tureckich, z wełnianym runem na bawełnianej podstawie; to, która nazwa ma zastosowanie, zależy od wzoru i gęstości węzłów.
Znaleziono 4 wyników dla „Ferahan”
📎 Link do udostępnienia: https://yourcarpet.com/pl/resources-and-guides/carpet-dictionary?search=Ferahan