Układ, w którym większa część pola pozostaje otwarta: zwykle jedno jednolite tło z zaledwie kilkoma kwiatami prowadzonymi zakrzywionymi liniami i czasem z medalionem. Występuje w trzech odmianach: z jednym medalionem centralnym, z dwoma lub więcej powtarzającymi się medalionami albo z rozproszonymi po całym polu motywami, między którymi zostawiono dużo miejsca. Kompozycja ma podobno nawiązywać do okładki Koranu i występuje głównie w perskich dywanach w stylu miejskim, takich jak Tabriz, Kashan, Sarouk, Hamadan i Kerman, a także w dywanach Bidjar. Przy tak skromnym wzorze niejednorodności wełny lub barwienia są wyraźnie widoczne.