Fijne Perzische tapijten uit de stad Yazd in centraal Iran, bekend om hun fijnzinnige medaillondessins en hun zorgvuldige afwerking. Traditionele Yazd-tapijten tonen een centraal medaillonGroot motief in het midden van het veld van een tapijt, waaromheen de rest van het dessin is opgebouwd; het grote middenmedaillon zou in de Safawidentijd (zestiende en zeventiende eeuw) zijn ingevoerd. Bloemmedaillons, typisch voor stadstapijten als Tabriz, Kashan en Sarough, worden vaak opgevat als een lotusbloem, en het motief is ook uitgelegd als een weerspiegeling van de binnenkant van de koepel van een moskee; Geometrische medaillons, vaak zeshoekig of ruitvormig, kenmerken dorps- en stamtapijten als Heriz en Zanjan. Een medaillon kan alleen staan, samengaan met vier hoekstukken, worden geflankeerd door kleinere medaillons boven en onder, of zich herhalen over de lengte van een loper. Tapijten zonder centraal motief heten allover. Bij een goed gemaakt tapijt zit het medaillon in het midden en spiegelen de hoekstukken elkaar, zo nauwkeurig als handwerk toelaat. met rijk uitgewerkte bloemmotieven, vaak met accenten in zijde op een wollen grondweefselFundering van een tapijt waarvan de schering- en inslagdraden van wol zijn in plaats van katoen. Deze fundering is typisch voor stamtapijten zoals Beloetsj-tapijten, Turkmeense tapijten en Gabbeh-tapijten (bij Gabbeh en Quchan wordt soms in plaats daarvan geitenhaar gebruikt), komt voor in sommige Qashqai- en Shiraz-tapijten, kleine Bakhtiari-exemplaren en stukken uit Iraans Azerbeidzjan en is gangbaar bij oudere dorps- en stamtapijten, waaronder sommige Hamadan-tapijten en zeer antieke Karaja-tapijten. Deskundigen gebruiken haar als aanwijzing voor de ouderdom, omdat tapijten die na ongeveer de jaren dertig zijn gemaakt doorgaans een katoenen fundering hebben, nadat machinaal gesponnen katoen breed beschikbaar was gekomen. De zachte, minder stijve structuur van wol geeft het dessin een vloeiend, warm karakter, en de franjes zijn soms gevlochten of hebben verschillende kleuren. Het nadeel is dat wol met de luchtvochtigheid krimpt en uitrekt, waardoor deze tapijten doorgaans minder recht liggen dan tapijten op katoen.. Het palet omvat doorgaans diepe blauwtinten, rood en ivoor, met het karakteristieke gebogen lijnenspel dat voortkomt uit de historische textieltraditie van deze oude stad.
Traditioneel Iraans vlakweefselTapijt dat zonder pool wordt opgebouwd, waarbij schering en inslag samen een vlak oppervlak vormen. Kelims, dhurries en soumaks zijn voorbeelden. Vlakweefsels zijn meestal aan beide zijden bruikbaar, licht en eenvoudiger te reinigen dan pooltapijten, wat ze geliefd maakt voor ongedwongen ruimten en warmere streken., eigen aan de streken rond YazdFijne Perzische tapijten uit de stad Yazd in centraal Iran, bekend om hun fijnzinnige medaillondessins en hun zorgvuldige afwerking. Traditionele Yazd-tapijten tonen een centraal medaillon met rijk uitgewerkte bloemmotieven, vaak met accenten in zijde op een wollen grondweefsel. Het palet omvat doorgaans diepe blauwtinten, rood en ivoor, met het karakteristieke gebogen lijnenspel dat voortkomt uit de historische textieltraditie van deze oude stad. en Meybod. Deze vloerkleden van katoen of wolDierlijke natuurvezel waarvan bij hoogwaardige tapijten de pool wordt gemaakt en bij sommige ook het grondweefsel. Wol is duurzaam, veerkrachtig, vlekbestendig en moeilijk ontvlambaar, voelt zacht en verend aan onder de voeten, isoleert tegen kou, neemt kleurstof gemakkelijk op en houdt die vele jaren vast. Ze houdt ook stofdeeltjes vast, wat allergische reacties helpt verminderen. De kwaliteit hangt vooral af van waar de schapen grazen: weiden op grote hoogte en goed voer leveren dikkere, vettere wol, en Manchester-wol, Nieuw-Zeelandse wol en Ghazni-wol zijn de bekendste geprezen voorbeelden. Scheren in het vroege voorjaar en handspinnen (dat een fijnere, zachtere draad geeft dan machinaal spinnen) verbeteren de kwaliteit nog verder, terwijl dunne, droge wol van dode schapen in goedkopere tapijten terechtkomt. tonen geometrische motieven die met een bijzondere weeftechniek ontstaan en een omkeerbaar weefsel opleveren met aan elke zijde een ander dessin. Zilu’s werden van oudsher in moskeeën en woningen gebruikt en dragen meestal blauw-witte patronen met culturele en religieuze betekenis.