Het zachte, gerijpte uiterlijk dat de natuurlijke kleurstoffen van een vloerkleed in tientallen jaren gebruik en lichtinval krijgen, doordat de kleuren overgaan in subtielere, harmonieuzere tinten die verzachten in plaats van louter te vervagen; ook wordt de wol zachter en slijten losse vezels weg, zodat het dessin scherper afsteekt. Het patina is het volst ontwikkeld bij antieke vloerkleden en geldt als kenmerk van echte ouderdom. Kunstmatige verouderingsbehandelingen bootsen het na, maar geven doorgaans een gebleekt uiterlijk met een abrupte kleurband in de vezel in plaats van een geleidelijke vervaging van top naar voet.
Afwerkingsproces waarmee nieuw geweven tapijten een antiek uiterlijk krijgen, vooral bekend van Pakistaanse tapijten uit Peshawar (Chobi) en van tapijten in Oushak- en Kazak-stijl. Het pas geweven tapijt, aanvankelijk donkerder, wordt met stenen gewassen (stonewash), in de branche “antique wash” genoemd, waardoor de kleurstoffen zachter worden; soms volgt daarbovenop een chemische wasbeurt. Het kan ook in felle zon worden gelegd, en de pool wordt kort afgeschoren, zodat het tapijt dun aanvoelt maar toch duurzaam blijft. Natuurlijke veroudering laat de kleur zacht en gelijkmatig vervagen over de volle lengte van de poolvezels, terwijl een behandeld tapijt er eerder gebleekt uitziet en halverwege de vezels een scherpe kleurband vertoont. Omdat zulke tapijten bewust een versleten uiterlijk krijgen, bewijst een versleten uiterlijk op zich nog niet dat een tapijt oud is.
2 resultaten gevonden voor “Verouderingsbehandeling”