Vloerkleed dat met industriële machines, doorgaans op mechanische weefgetouwen, is gemaakt in plaats van met de hand geknoopt, meestal van synthetische vezels als polyester, polypropeen of nylon, en dat in uren in plaats van maanden gereed is. Het dessin ziet er volmaakt symmetrisch maar enigszins onscherp uit en de randen zijn vrijwel precies even lang. De achterzijde voelt stijf en kunststofachtig aan en heeft een regelmatige honingraatstructuur waarop het dessin niet valt af te lezen. Eventuele franjes zijn een gelijkmatige synthetische strook die aan het einde van de productie is aangebracht, en sommige exemplaren hebben er geen, anders dan bij een handgeknoopt tapijt, waar de franjes de eigen draden van de fundering zijn. Machinaal gemaakte vloerkleden zijn goedkoper en van lagere kwaliteit, slijten sneller en zijn geen authentieke Perzische of oosterse tapijten.
Synthetische vezel voor de tapijtproductie, gewaardeerd om haar uitstekende bestendigheid tegen vlekken en vocht, haar kleurechtheid en haar lage prijs.
Tapijten van synthetische vezels zoals polypropeen, die bestand zijn tegen vocht, schimmel en verkleuring door uv-licht en zowel binnen als buiten kunnen liggen.
De laag aan de onderzijde van een getuft of machinaal gemaakt tapijt die stabiliteit en structuur geeft. De primaire rug houdt de vezels vast, terwijl de secundaire rug sterkte en vormvastheid toevoegt. De achterzijde van zulke tapijten is doorgaans stug en kunststofachtig, omdat ze van synthetisch materiaal is (polypropeen, polyester of nylon), en laat het dessin aan de voorzijde niet zien. Een handgeknoopt tapijt heeft geen aparte rug en geen canvas- of latexlaag: de achterzijde is het geweven grondweefsel, meestal van katoen, met de knopen goed zichtbaar, zachter in de hand en met het dessin van de voorzijde erop te herkennen.