Tapijten geweven in de Kaukasus, het bergland tussen de Zwarte en de Kaspische Zee, waarvan het zuidelijke deel in het huidige Armenië, Georgië en Azerbeidzjan ligt; Kazak-tapijten werden daar in de negentiende eeuw voor het eerst gemaakt. De aanduiding wordt gebruikt voor het geometrische weefwerk uit de streek, dat aan stamtapijten doet denken en het bekendst is van Kazak-tapijten met grote medaillons, rozetten en stamsymbolen. Ze beschrijft ook vaak dessins die wevers elders navolgen, zoals bij sommige Quchan-, Mehraban- en Bijar-tapijten. De Kazak-tapijten die tegenwoordig in Pakistan worden gemaakt, laten deze traditie herleven.