Ontwerpstijl waarbij het tapijtdessin is opgebouwd uit hoekige vormen zoals zeshoeken, ruiten en vierkanten, omlijnd met rechte lijnen, in tegenstelling tot de vloeiende bogen van bloemdessins. Het gaat terug op enkele van de oudste Perzische tapijten, van vóór de bloemdessins, en is typisch voor dorps- en stamtapijten (Heriz, Hamadan, Zanjan, Abadeh, Karaja, Qashqai, Kazak en Turkmeense tapijten), hoewel ook stadsateliers als die van Tabriz het weven. Veel van de vormen hebben een symbolische betekenis. De opzet is een allover-dessin, één centraal medaillon of herhalende medaillons, en geometrische tapijten staan bekend om hun krachtige bordures. Omdat de vormen weinig fijn detail vragen, volstaat een lage tot middelhoge knoopdichtheid, zoals bij Heriz- en Karaja-tapijten, en Heriz-tapijten staan nog altijd bekend om hun duurzaamheid.
Perzisch woord voor knoopdichtheid, gebruikt naast het aantal knopen per vierkante inch (KPSI) om aan te geven hoe fijn een tapijt is geknoopt. In Iran wordt het traditioneel geteld over een stuk van ongeveer 7 cm (2,75 inch) van een knooprij in plaats van per vierkante inch. Een hogere raj betekent een fijner, gedetailleerder weefsel, maar aan het getal wordt gemakkelijk te veel waarde gehecht: een krachtig geometrisch dessin vraagt om een lagere dichtheid dan een ingewikkeld kromlijnig of bloemdessin, dus wat telt is of de dichtheid bij het dessin past.
Geometrisch dessin opgebouwd rond zeshoekige vormen, vooral bekend als het handelsmerk van Abadeh-tapijten, waar een grote zeshoek zich over het veld uitstrekt, vaak met kleinere zeshoeken naar een centraal rozetmedaillon toe. De wevers van Abadeh ontwikkelden het om hun tapijten te laten opvallen tussen andere tapijten uit de streek. Zeshoekige of ruitvormige medaillons zijn ook typisch voor Hamadan- en Malayer-tapijten, en oudere Zanjan-tapijten plaatsen een zeshoekig medaillon als omlijsting rond het centrale medaillon.