Handgemaakte tapijten uit Anatolië (het huidige Turkije), herkenbaar aan hun karakteristieke geometrische patronen, hun levendige kleuren en hun culturele symboliek. Vaak dragen ze gestileerde motieven die vruchtbaarheid, bescherming en geluk verbeelden, met technieken die duizenden jaren teruggaan, en meestal worden ze met de symmetrische (Turkse) knoop geknoopt. Anatolische dessins reisden ook mee: Koerdische stammen met Anatolische wortels brachten ze naar Iran, waar ze nog doorklinken in Quchan-tapijten, en klassieke Turkse Oushak-dessins werden, samen met Perzische, het voorbeeld voor de tapijten met overwegend bloemmotieven uit Pakistaanse ateliers.
Type Anatolisch tapijt met een kantachtige arabesk van gele, kronkelende lijnen op een rode grond, genoemd naar de Venetiaanse schilder Lorenzo Lotto, die zulke tapijten in zijn schilderijen afbeeldde. Het dessin behoort tot de late renaissance; wie het herkent, heeft dus een globale aanwijzing voor de ouderdom van een tapijt, al bestaan er moderne reproducties van oude dessins en bewijst het dessin op zichzelf niet dat een tapijt antiek is.