Dawny warsztat z Mashhad (Mashad), którego dywany, już niewytwarzane, trudno znaleźć i uważa się je za obiekty kolekcjonerskie. Typowe egzemplarze mają kremowe tło z delikatnymi wzorami kwiatowymi na bardzo cienkich gałązkach, wzór pokrywający całe pole z ledwie zarysowanym medalionem centralnym oraz miękkie, stonowane barwy, takie jak brzoskwiniowa, błękitna i kremowa. Wełnę opisuje się jako miękką, bogatą w lanolinę wełnę młodych owiec, dzięki której barwy wyglądają na bardziej lśniące. Tkanie podobno ustało najpóźniej w połowie lat 80. XX wieku, ponieważ następne pokolenie nie chciało go kontynuować.