Stylizowany motyw kwiatowy w kształcie wachlarza lub liścia palmy, którego płatki albo liście rozchodzą się z jednej podstawy. Powtarza się w polach i bordiurach dywanów miejskich, takich jak Kashan i Tabriz, zwykle obok pnączy arabeskowych, rozet i gałązek kwiatowych. W dywanach Sultanabad palmety rysuje się w powiększonej skali i umieszcza wśród kanciastych pnączy we wzorze allover.
Dawne dywany perskie z Sultanabad, dawnej nazwy regionu Arak w Iranie, nowszego ośrodka tkackiego, który rozkwitał za Kadżarów pod koniec XIX i na początku XX wieku i zaopatrywał nabywców europejskich i amerykańskich. Ich typowy układ to pole allover wypełnione ogromnymi palmetami, kwiatami lotosu, gałązkami kwiatów i kanciastymi wiciami, przywodzące na myśl wzór Shah Abbasi w wiejskiej, rustykalnej manierze, a nie w precyzyjnym rysunku krzywoliniowym dywanów miejskich. Klasyczną paletę tworzą indygo lub ciemny granat z rdzawą albo ceglastą czerwienią, złotem i oliwką. Ponieważ Sultanabad nie istnieje już pod tą nazwą, dawne egzemplarze są rzadkie i osiągają wyższe ceny.
Warsztat z Kashan, związany z mistrzem tkackim Hadji Mollah Mohammadem Hassanem Mohtashamem, którego dywanom z końca XIX wieku przypisuje się odrodzenie klasycznego tkactwa Kashan. Jego dywany słyną z wyrafinowanego, gęsto opracowanego rysunku w stylu Kashan, z kwiatowymi i ziołowymi gałązkami, palmetami i arabeskami, w tym z układem medalionowo-narożnikowym na tle w kolorze kości słoniowej lub na czerwonym. Nazwa Mohtasham łączona jest z dywanami z okresu od końca XIX wieku po pierwszą połowę XX wieku i uchodzi za znak najwyższej jakości wśród dywanów Kashan.