Dywany plemienne tkane przez koczowników turkmeńskich (turkomańskich), których przodkowie przybyli z regionu afgańskiego i uzbeckiego, a którzy później osiedli w turkmeńskim regionie Iranu. Rzędy ośmiobocznych gulów („kwiatów”) pokrywają pole w kolorze głębokiej czerwieni, czerwonobrązowym lub, rzadziej, kremowym, z akcentami czerni, błękitu, zieleni lub beżu; zdarzają się też wzory modlitewne. Podstawa i runo są zwykle wełniane, podobno z miękkiego podszerstka owiec karakułowych, choć czasem używa się podstawy bawełnianej. W starszych dywanach każde plemię zachowywało własny wzór gula, natomiast w nowszych swobodnie się je miesza. Wzory turkmeńskie zainspirowały dywany Buchara i Khal Mohammadi i spośród wzorów perskich są najbliższe pracom beludżyckim, od których są starsze; niskie do średniego runo dobrze sprawdza się w miejscach, gdzie drzwi otwierają się nad dywanem.