Przedsiębiorstwo tkackie organizacji charytatywnej zarządzającej sanktuarium imama Rezy w mieście Mashhad w Iranie. Zaczynało jako niewielka wytwórnia tkająca głównie dla sanktuarium, a na początku lat 80. XX wieku (około cztery lata po rewolucji irańskiej) wyrosło na dużego producenta dywanów Mashhad: podobno ponad 6000 m² rocznie (około 65 000 stóp kwadratowych), przy pracy ponad 500 rzemieślników. Znane jest ze specjalnych barwników, opisywanych jako naturalne barwniki roślinne, dających głębokie czerwienie i błękity. Dywany opatrzone jego sygnaturą często przeznaczano do sanktuariów albo zamawiano jako dary.
Perskie dywany miejskie z Mashhad, drugiego co do wielkości miasta Iranu, na północnym wschodzie kraju, gdzie tkactwo zaczęło się w późnym średniowieczu. Słyną z wysokiej gęstości węzłów (zwykle powyżej 250 KPSI, czyli węzłów na cal kwadratowy, co daje około 39 na cm², a wyjątkowo blisko 1000, czyli około 155 na cm², na jedwabnej podstawie) i misternych wzorów kwiatowych w układzie medalionowym, medalionowo-narożnikowym lub allover, w barwach winnej czerwieni lub burgundu, głębokiego błękitu, zieleni i kremu. Runo jest wełniane, na bawełnianej podstawie, i wyższe niż w większości dywanów miejskich; jedwabna podstawa zdarza się rzadko, a w nowszych dywanach jedwabno-wełnianych jedwab wchodzi w skład runa. Dywany zamkniętego już warsztatu Saber są dziś poszukiwane przez kolekcjonerów, a Astan Quds Razavi pozostaje dobrze znaną nazwą.