Subtiele kleurverschuivingen in een handgemaakt tapijt, vaak zichtbaar als horizontale banden over het veld. Ze ontstaan doordat opeenvolgende verfpartijen nooit precies met elkaar overeenkomen, doordat verschillen in het vet- en oliegehalte van de wol de kleuren met de jaren ongelijkmatig laten veranderen en, in crèmekleurige vlakken van ongeverfde wol, doordat de vezel met de tijd van tint verandert. Abrash wordt met de jaren vaak duidelijker en geldt daarom bij een ouder tapijt als teken van natuurlijke kleurstoffen en van handwerk, niet als gebrek, terwijl een nieuwer tapijt nog altijd op een gelijkmatige kleur wordt gecontroleerd. Machinaal gemaakte en sommige nieuwe handgeknoopte tapijten bootsen het met opzet na.
Uiteenlopende technieken om tapijtgaren te kleuren: kuipverven (onderdompelen in verfbaden), continuverven (aanbrengen na het tuften), space dyeing (meerdere kleuren op één garen) en verven in de massa (kleur die vóór het extruderen aan het vloeibare polymeer wordt toegevoegd). Elke methode heeft haar eigen voordelen op het gebied van kleurechtheid, dessinmogelijkheden en milieubelasting. Bij handgeknoopte tapijten wordt de wol vóór het knopen als gesponnen garen geverfd, met natuurlijke kleurstoffen uit planten, wortels en bloemen, die met de jaren zachter van tint worden, of met synthetische kleurstoffen; verschillen tussen verfpartijen zijn een belangrijke bron van abrash.
Het lichter worden van de kleuren van een vloerkleed na langdurige blootstelling aan direct zonlicht, het duidelijkst wanneer één deel van het vloerkleed in een zonnige lichtvlek bij het raam lag en de rest in de schaduw, waardoor die plek zichtbaar bleker is. Natuurlijke kleurstoffen worden met de jaren hoe dan ook zachter, maar ongelijkmatige verbleking geldt als conditiegebrek en is niet hetzelfde als abrash, de milde kleurvariatie die voortkomt uit verfpartijen en wol. Gordijnen of jaloezieën tijdens de zonnigste uren, uv-filterende folie, een stuk stof over een beschenen plek en het af en toe draaien van het vloerkleed beperken dit; een vloerkleed dat buiten in de zon te drogen ligt, mag niet lang met de voorzijde in felle zon blijven liggen.
Eén enkele partij kleurstof, samen met het daarmee geverfde garen, dat allemaal dezelfde tint heeft. Natuurlijke kleurstoffen worden in kleine ambachtelijke partijen bereid, en wanneer een partij op is, kan de vervangende partij niet exact worden nagemaakt, zodat garen uit verschillende partijen licht in tint verschilt. In een afgewerkt vloerkleed komt het verschil tot uiting als kleurverschuivingen die abrash worden genoemd en die als teken van handmatig verven gelden, terwijl een volmaakt vlakke, gelijkmatige kleur op synthetische kleurstoffen en machinale vervaardiging wijst.