Picturaal tapijtthema naar het klassieke Perzische liefdesverhaal van twee jonge mensen wier families hun huwelijk verbieden. De man, Majnun (“de waanzinnige”), verliest door verlangen zijn verstand en zwerft door de woestijn, waar hij gedichten en liederen maakt; de vrouw, Layla, wordt uitgehuwelijkt aan een rijke edelman om de eer van haar familie veilig te stellen en sterft van verdriet, en hij huilt zich dood op haar graf. De bekendste Perzische bewerking is de romance in verzen van Nizami (1188), en het verhaal verschijnt op picturale tapijten, bijvoorbeeld uit Tabriz.
Tapijt dat als een afbeelding is geweven, met landschappen, historische of mythologische taferelen, bijbelse of andere verhalen en menselijke figuren in plaats van een zich herhalend ornament, in compositie vergelijkbaar met traditionele kunst. Het wordt door meesterwevers in stadsateliers gemaakt, vooral in Tabriz, dat bekendstaat om een grote verscheidenheid aan picturale dessins, en ook in Kashan, Isfahan en Sarough. Gezichten en bloempartijen worden vaak met een hogere knoopdichtheid geknoopt dan de rest van het tapijt, dus wordt de knoopdichtheid het best bepaald als gemiddelde over twee of drie plekken.