Najszerszy pas obramowujący pole dywanu, zwykle otoczony jedną lub kilkoma znacznie węższymi bordiurami pomocniczymi. Jego kolor zazwyczaj różni się od koloru pola, a ornament, taki jak wici kwiatowe, wazony, rozety czy powtarzalne motywy geometryczne, biegnie wokół wszystkich czterech boków. W dywanach miejskich oczekuje się, że wzór czysto zawraca w narożnikach, natomiast dywany plemienne rzadziej zachowują jego ciągłość. Pod stołem jadalnianym widoczna pozostaje głównie bordiura, dlatego jej kolor i wzór zasługują na szczególną uwagę przy wyborze dywanu.
Środkowa część dywanu wewnątrz bordiur, w której mieszczą się medalion, wzór allover, kwatery ogrodowe lub inny główny wzór. W opisach dywanów często podaje się kolor pola, czyli barwę tła tej części (na przykład ciemna czerwień, ciemny granat, krem lub kolor wielbłądzi), w odróżnieniu od kolorów akcentowych, w których utrzymane są motywy i detale. We wzorze z otwartym polem większość pola pozostaje jednolitym tłem, z szeroko rozstawionymi motywami i dużym udziałem pustej przestrzeni.