Epoka rządów Mongołów i Ilchanidów w Persji, którą niektóre opracowania z historii dywanu datują od XIV do XVI wieku. Przypisuje się jej połączenie sztuki chińskiej i islamskiej we wzornictwie dywanów perskich: z tego zetknięcia wywodzą się kompozycje obrazowe, o otwartej przestrzeni, oraz motywy takie jak feniks, lotos, wstęga chmur i smok, a tkactwo dywanów perskich w dzisiejszej postaci mogło zacząć się właśnie wtedy. Zachowało się niewiele świadectw, ponieważ znaczną część dorobku tej epoki zniszczono, ale rzadkie przebłyski jej dywanów ukazują zaczynające się pojawiać motywy kwiatowe i ptaki.