Tapijten geweven door nomadenstammen in het Midden-Oosten, Centraal-Azië en Noord-Afrika, die in het voorjaar, de zomer en de herfst met hun kudden rondtrekken en zich in de winter vestigen om te weven. Op compacte, verplaatsbare getouwen maken ze meestal kleine stukken (bijvoorbeeld 1,2 × 1,8 of 1,5 × 2,1 m, oftewel 4 × 6 of 5 × 7 voet), soms lopers, met wol van hun eigen kudden, vaak voor zowel fundering als pool, van oudsher geverfd met plaatselijke planten. De krachtige, overwegend geometrische dessins worden generaties lang zonder geschreven patroon doorgegeven en roepen soms stadstapijten in herinnering. Anders dan stads- of atelierstapijten tonen nomadentapijten vaak asymmetrie, kleurverschillen en dessins die in de hoeken niet netjes sluiten.