Machinaal vervaardigd tapijt met een oppervlak van gesneden pool, bekend om zijn fijnzinnige dessins en zijn duurzaamheid. Het dankt zijn naam aan het Engelse stadje Axminster, waar het voor het eerst werd gemaakt.
De moderne methode achter de meeste geweven Wilton-tapijten: twee tapijten worden tegelijk als een sandwich geweven, verbonden door de gedeelde poolgarens, waarna een meelopend mes de sandwich in twee identieke tapijten met gesneden pool splijt. De techniek verdubbelt de opbrengst van het weefgetouw en verklaart waarom de pool van een face-to-face geweven Wilton altijd gesneden is: de lussen hebben nooit als lus bestaan, maar als brug tussen de twee tapijten.
Tapijt met gesneden pool van sterk getwijnde vezels die in verschillende richtingen krullen. Dat geeft een structuurrijk, ongedwongen uiterlijk met een uitstekende duurzaamheid en een groot vermogen om voetsporen te verhullen.
Het aantal slagen per lengte-eenheid in tapijtgaren. Een hoge twist verbetert de duurzaamheid en het behoud van het uiterlijk, vooral bij gesneden pool.
Constructie waarbij de garenlussen aan de bovenzijde worden opengesneden, zodat een vol, zacht oppervlak ontstaat van afzonderlijk rechtopstaande poolbundels.
Constructie waarbij het garen lussen vormt die aan het oppervlak ongesneden blijven. Ze bestaat als egale lussenpool (alle lussen even hoog) of als lussenpool op meerdere niveaus (verschillende hoogten die dessin of structuur vormen). Doorgaans duurzamer en minder gevoelig voor platdrukken dan gesneden pool.
Verschijnsel waarbij bepaalde delen van een tapijt lichter of donkerder ogen dan de omliggende delen, doordat het licht anders weerkaatst op vezels die van richting zijn veranderd. Geen productiefout, maar een fysische eigenschap van gesneden pool. Ook bekend als watermerking of pooling.
Het aantal slagen per lengte-eenheid in tapijtgaren. Een hogere twist betekent doorgaans een betere duurzaamheid en een langer behoud van het uiterlijk bij gesneden pool.