Smalle band die naast de brede hoofdbordure van een tapijt loopt en deze omlijst en de begrenzing rond het middenveld voltooit, zoals een lijst een schilderij omgeeft; ze wordt ook wel smalle bordure genoemd. Veel Sarough-tapijten hebben bijvoorbeeld een veel dunnere bijbordure om de hoofdbordure heen, en brede bloemenbordures, zoals bij sommige Tabriz- en Kashan-tapijten, worden vaak omgeven door smalle bijbordures. De brede hoofdbordure en haar smalle bijbordures vormen samen een hiërarchie van banden die het dessin doet uitkomen.
De “rokband”: een extra sierband aan één of beide uiteinden van een Turkmeens tapijt, buiten de hoofdbordure, vaak geweven in een bewust andere techniek of een ander patroon dan de rest van het stuk. Elems hadden praktische functies op tenttassen en dierentuig, en voor verzamelaars zijn ze een vingerafdruk: de stijl van een elem helpt een stuk toe te schrijven aan een bepaalde stam, zoals de Tekke, de Salor of de Yomut.
De breedste band die het middenveld van een tapijt omlijst, meestal geflankeerd door één of meer veel smallere bijbordures. De kleur verschilt normaal gesproken van die van het middenveld en het ornament, zoals bloemenranken, vazen, rozetten of geometrische herhalingen, loopt over alle vier de zijden. Bij stadstapijten wordt verwacht dat het dessin netjes om de hoeken heen draait, terwijl stamtapijten het minder vaak ononderbroken laten doorlopen. Onder een eettafel blijft vooral de bordure zichtbaar; kleur en dessin ervan verdienen dus extra aandacht bij het kiezen van een vloerkleed.