Darmowa dostawa
Usługi
Wystarczy przesłać zdjęcia dywanu, aby otrzymać profesjonalną wycenę — dywany perskie, orientalne i antyczne wyceniane szybko, rzetelnie i w całości online
Uwaga: wykonanie wyceny trwa zwykle od 24 do 48 godzin od chwili przesłania zgłoszenia.
Wycena dywanu przydaje się przy ubezpieczeniu, planowaniu spadkowym, kupnie i sprzedaży, w sprawach prawnych, przy darowiznach oraz przy poznawaniu historycznego znaczenia dywanu.
We wszystkich tych sytuacjach warto skorzystać z usług wykwalifikowanego i cenionego rzeczoznawcy dywanów, najlepiej specjalizującego się w rodzaju dywanu, który Państwo posiadają. To gwarancja rzetelnej i wiarygodnej wyceny.
Prosimy skorzystać z usług naszego wykwalifikowanego rzeczoznawcy, aby uzyskać dokładne i wiarygodne wyniki.
O wycenie ręcznie tkanego dywanu z runem, perskiego czy orientalnego, nie przesądza żadna pojedyncza wskazówka: rzeczoznawca bierze pod uwagę wiele z nich naraz i każdą sprawdza w świetle pozostałych. Wiek waży więcej niż większość z nich i należy do najtrudniejszych do oceny — wymaga oka wyrobionego na ogromnej liczbie dywanów.
Nowy dywan wycenia się najpierw według tego, ile kosztowałoby utkanie go dziś, a potem według wełny, barwników i podstawy, harmonii kolorów, rzadkości wzoru, równomierności splotu (duży dywan wymaga kilku tkaczy pracujących w równym tempie i z jednakowym naciągiem) oraz prostoliniowości krawędzi i symetrii. Przy dywanie półantycznym, mającym do mniej więcej 60–70 lat, dochodzi stan zachowania, przy czym wiele zależy od skali: drobna, dyskretna naprawa jest zwykle do przyjęcia, a poważna mocno obniża wartość. Przy dywanie antycznym, mającym ponad 100 lat, dochodzą sam wiek i kunszt wykonania, a rzadkość liczy się znacznie bardziej niż w przypadku młodszych dywanów.
Zużycie wierzchu bywa mylące: zadbany dywan antyczny może zachować pełne runo, a nowy bywa nisko przystrzyżony, by wyglądał na stary, albo — jeśli jest słabo wykonany — szybko się wyciera. Więcej mówi spód. Po dziesiątkach lat deptania spód starego dywanu wygląda na wypolerowany, a u bardzo starego bywa w dotyku chropowaty, jakby piaszczysty; spód młodego dywanu wciąż pokrywa meszek. Na wiek wskazuje też drobny splot, który z czasem zmiękł. Od spodu najlepiej widać również naprawy. Bardzo stare dywany często noszą ślady napraw, więc dywanowi sprzedawanemu jako antyczny bez żadnych napraw warto się uważniej przyjrzeć — choć dywan długo przechowywany mógł ich nigdy nie potrzebować.
Po rozchyleniu runa widać każdy kolor od końcówki do nasady. Jeśli odcień wyraźnie ciemnieje ku nasadzie, to prawdopodobnie barwnik syntetyczny wyblakł od światła, a zatem dywan raczej nie powstał wcześniej niż pod koniec XIX wieku. Barwniki naturalne, stosowane niemal powszechnie aż do lat 60. XIX wieku, łagodnieją delikatnie i równomiernie. Kolor postarzony obróbką wygląda na wypłowiały, a jego odcień urywa się ostrą granicą na pewnej wysokości włókna. W starszym dywanie abrash i zmienny odcień kremowej, niefarbowanej wełny to naturalne cechy, a nie wady; abrash można jednak naśladować, więc nie jest on dowodem wieku. Puszczanie koloru czy plamiste wypłowienie od słońca obniżają ocenę stanu zachowania.
Niektóre wzory są związane z konkretnym okresem, jak Ziegler Mahal, tkany po raz pierwszy pod koniec XIX wieku z myślą o europejskich nabywcach. Zmieniają się też style lokalne: w okolicach Herizu swobodne dywany Bakshaish o plemiennym charakterze (z lat 70. XIX wieku i wcześniejszych) ustąpiły pod koniec XIX wieku miejsca bardziej uporządkowanym, lecz wciąż przestronnym dywanom Serapi, a te od lat 10. XX wieku — gęściej wypełnionym wzorom dzisiejszych dywanów Heriz. Dawne wzory wciąż się kopiuje, dlatego sam wzór nigdy nie przesądza sprawy. Mniej więcej od lat 30. XX wieku w podstawie wielu dywanów wełnę zastąpiła bawełna przędziona maszynowo — to wskazówka, którą trzeba zestawić z rodzajem dywanu: dywany miejskie i wiele wiejskich tkano na bawełnie już na długo przedtem, a tkacze plemienni nadal często używają wełny.
Gęstość węzłów to cecha regionu i wzoru, a sama w sobie nie przesądza o jakości. Współczesne dywany często mają więcej węzłów niż te z XVIII czy XIX wieku, a gęsto tkane są także antyczne dywany jedwabne, dlatego liczba węzłów to tylko pomocnicza wskazówka co do wieku. Jak gęstość przekłada się na wartość, zależy od rysunku — więcej o tym w najczęściej zadawanych pytaniach poniżej.
Wtkana sygnatura wiąże dywan z miejskiego warsztatu ze standardami jego twórców, dlatego sygnowane egzemplarze z renomowanych warsztatów osiągają wyższe ceny i przyciągają kolekcjonerów — zwłaszcza gdy warsztat przestał już tkać albo sygnować swoje dywany. Rzadkością są dziś na przykład sygnowane dywany Saber z Mashhadu. Dywan warsztatowy nie musi być sygnowany, a sygnatura ma znaczenie tylko wtedy, gdy rysunek, materiały i splot się z nią zgadzają.
Wiele z tych wskazówek widać na zdjęciach: spód, węzły, kolory i obrys dywanu. Tylko nieliczne, jak chropowaty spód czy drobny splot, który zmiękł, ocenia się dotykiem, a do tego dywan musi leżeć przed rzeczoznawcą.
Więcej w naszym słowniku dywanów:
To zależy od pochodzenia, wieku, materiałów, gęstości węzłów, rozmiaru, stanu i aktualnego popytu. Rzeczoznawcy wyceniają dywany w trzech przedziałach wiekowych — nowe, półantyczne (do mniej więcej 60–70 lat) i antyczne (ponad 100 lat) — a im starszy przedział, tym bardziej liczy się stan: naprawy, puszczanie koloru i to, jak równomiernie wytarło się runo. Gęstość węzłów ma znaczenie tylko na tyle, na ile wymaga jej wzór, a barwniki pomagają datować egzemplarz: syntetyczne kolory wyblakłe ku końcówkom runa wskazują, że dywan powstał pod koniec XIX wieku lub później. Dywan maszynowy rzadko zachowuje wartość na rynku wtórnym, natomiast ręcznie tkane dywany perskie, orientalne i antyczne mogą być warte od kilkuset do wielu tysięcy euro. Nasza wycena mówi, ile wart jest konkretnie Państwa dywan — i dlaczego.
Sama w sobie nie. Gęstość węzłów (KPSI, czyli liczba węzłów na cal kwadratowy) określa, jak drobny jest splot ręcznie tkanego dywanu; 1 KPSI to około 15,5 węzła na 10 × 10 cm. Węzły liczy się na spodzie: te na jednym calu długości mnoży się przez te na jednym calu szerokości, a wynik uśrednia się z dwóch lub trzech miejsc. Przy wysokiej gęstości krzywoliniowe detale pozostają ostre; śmiały rysunek geometryczny takiej gęstości nie wymaga, a dywany Heriz i Bijar są wytrzymałe także przy umiarkowanej liczbie węzłów. Więcej węzłów oznacza więcej fachowej pracy, ale podnosi wartość tylko tam, gdzie wymaga ich rysunek; wzór, symetria, kolorystyka, materiały, warsztat, wiek i stan zachowania znaczą co najmniej tyle samo. Wiele cennych dywanów antycznych ma rzadszy splot niż gęsto tkane nowe dywany (wysokiej klasy antyczne dywany Kashan mają mniej więcej od 240 do 330 KPSI), a bardzo wysoka gęstość niczego nie gwarantuje. Linijka przyłożona obok węzłów na zdjęciu z kroku 3 pomaga nam ocenić gęstość węzłów w Państwa dywanie.
Fotografują Państwo dywan — wierzch, spód i zbliżenie węzłów — a następnie przesyłają zdjęcia wraz z wymiarami. Nasi specjaliści określają pochodzenie, technikę i jakość, a wycenę otrzymują Państwo w ciągu 24–48 godzin.
Tak, w większości przypadków. Spód dywanu pokazuje sposób wiązania — najwyraźniejszy ślad tego, jak i gdzie powstał. Ostre zdjęcia wierzchu, spodu i krawędzi oraz dokładne wymiary pozwalają doświadczonemu rzeczoznawcy pewnie zidentyfikować dany egzemplarz; jeśli zdjęcia okażą się niewystarczające, poprosimy o kolejne przed zakończeniem wyceny.
Tak — ręcznie wiązane dywany perskie, orientalne, tureckie, kaukaskie i antyczne to właśnie nasza specjalność. Pracujemy z takimi dywanami codziennie we własnym sklepie i pracowni renowacji, a ta znajomość rynku jest podstawą Państwa wyceny.
Tak. Pisemna wycena dokumentuje wartość Państwa dywanu na potrzeby polis i roszczeń ubezpieczeniowych albo postępowania spadkowego, a gdy zdecydują się Państwo na sprzedaż, daje realistyczną cenę wywoławczą i mocne argumenty w negocjacjach.