Jak wyprać dywan w domu: wełna, jedwab i dywany perskie

Przechowywany dywan ręcznie wiązany niszczą trzy rzeczy: mole i myszy, wilgoć, która osłabia włókna, aż zaczną butwieć, oraz zbyt długo utrzymywane zagięcia, od których podstawa się załamuje i rwie. Każdy z poniższych kroków chroni przed jednym z tych zagrożeń.

• Najpierw wyczyść dywan. Dokładnie go odkurz i pozbądź się plam oraz zapachów, bo brud i zapach wabią szkodniki; jeśli ma leżeć schowany rok lub dłużej, oddaj go do profesjonalnego prania.
• Zwiń dywan równo i jak najciaśniej, runem do środka. Mały dywan zwiń w całości; duży złóż na pół wzdłuż, potem w poprzek, pilnując, żeby zagięcia były równe, i ciasno zwiń.
• Owiń rulon materiałem przepuszczającym powietrze (na długie przechowywanie tkaniną z włókien naturalnych, na krótko papierem), przyciętym tak, by owinąć go co najmniej dwa razy i zostawić około 30 cm zapasu z każdej strony, a potem zawiąż oba końce.
• Środek na mole nie jest konieczny: warto go użyć tylko wtedy, gdy przechowujesz dywan dłużej niż rok albo gdy mole są realnym zagrożeniem. Środek o intensywnym zapachu, na przykład kulki na mole, zostawia swój zapach w dywanie jeszcze przez jakiś czas po rozpakowaniu.
• Przechowuj dywan w suchym, dobrze wentylowanym miejscu, nigdy w gorącym i wilgotnym: pomaga osuszacz powietrza albo klimatyzowane pomieszczenie, a piwnica czy boks magazynowy muszą mieć dobry przepływ powietrza.
• Nie kładź na nim niczego ciężkiego i zostaw z każdej strony po kilka centymetrów wolnego miejsca, żeby powietrze mogło krążyć.
• Jeśli dywan leży schowany rok lub dłużej, mniej więcej co pół roku rozpakuj go, rozłóż na dzień na słońcu, sprawdź, czy nie ma moli ani uszkodzeń, i zapakuj z powrotem.